Kronika · rozdział
Błędowscy herbu Półkozic
Ród, od którego pochodzi nazwa Błędowa i prawdopodobnie fundacja pierwszego kościoła.
Kościół w Błędowie istniał już w XIV wieku, prawdopodobnie z fundacji rodu Błędowskich herbu Półkozic. Od ich nazwiska najpewniej pochodzi też nazwa wsi.
Pierwsze wzmianki
W 1392 roku akt erekcji parafii w Łęczeszycach, wydany przez biskupa poznańskiego Dobrogosta, wymienia „rektora kościoła” w Błędowie; od parafii błędowskiej odłączono wtedy Łęczeszyce i Belską Wolę. W latach 1407-1408 dziedzicem Błędowa był Gotard „de Blandowo”, a plebanem Leborius.
Patronat nad kościołem
W 1466 roku synowie Gotarda spierali się o patronat nad kościołem. Z tego samego roku pochodzi pierwsza wyraźna wzmianka o wezwaniu św. Prokopa. W 1510 roku Błędowscy jako kolatorzy gruntownie wyremontowali kościół.
Koniec rodu
W XVII i XVIII wieku ród Błędowskich zanikł, a patronat przejęli Załuscy herbu Junosza.
Na podstawie
- monografia parafii z dawnej strony parafiabledow.pl (Internet Archive), rozdziały 1, 9 i 13
- rozdziały 2 i 3 historii parafii na obecnej stronie parafii