Spowiedź święta tekst - regułka spowiedzi do nauczenia się na pamięć

Spisał: Tomasz Kalinowski · ostatnia zmiana 27.10.2026

Spis rozdziałów

Spowiedź święta tekst w całości: regułka dla dorosłych do druku

Spowiedź święta według polskiej regułki ma trzy części. Na początku mówisz „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”, kreślisz znak krzyża i podajesz, kiedy była ostatnia spowiedź i czy odprawiłeś pokutę. Potem wyznajesz grzechy. Kończysz słowami: „Więcej grzechów nie pamiętam, za wszystkie serdecznie żałuję i proszę o rozgrzeszenie”. Przebieg celebracji opisuje Katechizm Kościoła Katolickiego w pkt 1480.

Ten tekst to zwyczajowa polska formuła katechetyczna, której uczą katecheci przed pierwszą Komunią. Nie jest tekstem liturgicznym z księgi Obrzędy pokuty (wydanie polskie z 1981 r.). Ułożyłem go, porównując polskie katechizmy z opisem przebiegu sakramentu w KKK 1480. Nie przepisałem go z jednej strony. W ramce poniżej są obie formy, męska i żeńska, więc nie musisz niczego przerabiać. Jeśli wolisz rozbicie na pojedyncze kroki z komentarzem, zajrzyj do tekstu spowiedź święta regułka krok po kroku.

1. Pozdrowienie: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”. Kapłan odpowiada: „Na wieki wieków. Amen”.
2. Znak krzyża: „W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen”.
3. Czas od ostatniej spowiedzi: „Ostatni raz u spowiedzi świętej byłem (byłam) ... temu. Pokutę zadaną odprawiłem (odprawiłam)”.
4. Zapowiedź wyznania: „Obraziłem (obraziłam) Pana Boga następującymi grzechami:”.
5. Wyznanie grzechów przygotowanych w rachunku sumienia.
6. Zakończenie: „Więcej grzechów nie pamiętam, za wszystkie serdecznie żałuję i proszę o rozgrzeszenie”.
7. Po rozgrzeszeniu: odpowiedź „Amen”, przyjęcie pokuty i podziękowanie, zwykle „Bóg zapłać”.

Początek spowiedzi: znak krzyża, pozdrowienie i czas od ostatniej spowiedzi

Na początku przychodzą pozdrowienie i znak krzyża, a po nich jedno zdanie o czasie od poprzedniej spowiedzi. Dokładna data nie jest potrzebna. Wystarczy „około dwóch miesięcy temu” albo „około pięciu lat temu”. Informacja o odprawionej pokucie należy do polskiego zwyczaju. Jeśli jej nie odprawiłeś, powiedz to wprost.

Wyznanie grzechów: liczba, rodzaj i okoliczności

Grzechy nazywasz konkretnie. Mówisz na przykład „trzy razy opuściłem niedzielną Mszę z własnej winy”, a nie „nie byłem w porządku wobec Boga”. Przy grzechach ciężkich Kościół wymaga podania rodzaju i liczby (KPK kan. 988 § 1). Okoliczności dodajesz wtedy, gdy zmieniają ciężar czynu, na przykład gdy kłamstwo kogoś skrzywdziło.

Zakończenie spowiedzi: „więcej grzechów nie pamiętam” i prośba o rozgrzeszenie

Formuła końcowa zawiera trzy rzeczy: wyznanie jest pełne, żałujesz i prosisz o rozgrzeszenie. Gdy ją powiesz, kapłan wie, że może zacząć pouczenie. Niektóre katechizmy dodają jeszcze „a ciebie, ojcze duchowny, proszę o pokutę i rozgrzeszenie”. Obie wersje są w użyciu.

Jak się spowiadać jako dorosły?

Dorosły spowiada się w tym samym porządku co dziecko. Mówi jednak prościej i konkretniej, bez dziecięcych formułek. Według Katechizmu Kościoła Katolickiego (pkt 1450-1460) po stronie penitenta są rachunek sumienia, żal, postanowienie poprawy, wyznanie i zadośćuczynienie. Obowiązek wyznania wszystkich grzechów ciężkich wynika z kan. 988 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. i z KKK 1456.

Wszystko po kolei, z przykładami zdań, opisałem w tekście formuła spowiedzi dla dorosłych krok po kroku. Tutaj zostaje to, co najważniejsze.

Pięć warunków dobrej spowiedzi w skrócie

Tę piątkę zna każdy, kto chodził na katechezę. W dorosłym życiu łatwo jednak pominąć dwa ostatnie punkty.

1. Rachunek sumienia: uczciwy przegląd życia od ostatniej spowiedzi, często według Dekalogu i przykazań kościelnych.
2. Żal za grzechy: według KKK 1451 to ból duszy i odrzucenie popełnionego grzechu połączone z postanowieniem, by więcej nie grzeszyć.
3. Mocne postanowienie poprawy: konkretna decyzja, na przykład zerwanie z okazją do grzechu, a nie ogólne „będę lepszy”.
4. Szczera spowiedź: wyznanie wszystkich grzechów ciężkich z rodzajem i liczbą, bez celowego zatajenia (KKK 1456).
5. Zadośćuczynienie: odprawienie zadanej pokuty i naprawienie krzywdy tam, gdzie to możliwe, na przykład oddanie pożyczonej rzeczy (KKK 1459).

Czy dorosły mówi tę samą regułkę co dziecko?

Nie musi. Szkielet zostaje ten sam: pozdrowienie, czas od ostatniej spowiedzi, wyznanie i prośba o rozgrzeszenie. Słowa mogą być jednak twoje. Zdanie „Ostatnio spowiadałem się w Wielkanoc, chcę wyznać takie grzechy” jest w pełni wystarczające.

Co powiedzieć po latach przerwy?

Powiedz to na samym początku: „Nie byłem u spowiedzi około piętnastu lat i potrzebuję pomocy”. To zdanie zmienia rozmowę. Spowiednik zwykle sam zaczyna pytać i prowadzi przez przykazania. Nie musisz pamiętać formułki. Ważne, żeby przyjść.

Odpowiedzi penitenta: co mówisz, gdy kapłan udziela rozgrzeszenia

Gdy kapłan wypowiada formułę rozgrzeszenia, penitent odpowiada „Amen”. Przedtem kapłan może poprosić o krótki akt żalu. Po rozgrzeszeniu często mówi „Chwalcie Pana, bo jest dobry”, a penitent odpowiada „Bo Jego miłosierdzie trwa na wieki”. Formułę rozgrzeszenia podaje Katechizm Kościoła Katolickiego w pkt 1449. Jest jednakowa w całym Kościele łacińskim.

Gdy znasz te odpowiedzi, końcówka spowiedzi przestaje stresować. Pełną sekwencję, łącznie z pożegnaniem, rozpisałem w tekście jak się spowiadać od pozdrowienia do podziękowania.

• Po pouczeniu i zadaniu pokuty: możesz potwierdzić, że ją przyjmujesz, albo zapytać, jeśli czegoś nie zrozumiałeś.
• Na prośbę o akt żalu: mówisz krótką modlitwę żalu, z pamięci albo własnymi słowami.
• Po formule rozgrzeszenia: odpowiadasz „Amen” i kreślisz znak krzyża.
• Na „Chwalcie Pana, bo jest dobry”: odpowiadasz „Bo Jego miłosierdzie trwa na wieki” (por. Ps 136,1).
• Przy odesłaniu: kapłan mówi na przykład „Idź w pokoju”, a ty odpowiadasz „Bóg zapłać”.

Formuła rozgrzeszenia według Obrzędów pokuty

Rozgrzeszenie wypowiada kapłan, nie penitent. Warto jednak znać te słowa, bo jasno pokazują, kto przebacza.

„Bóg, Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła. I ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.” - Katechizm Kościoła Katolickiego, pkt 1449, Pallottinum, 1994

Biblijną podstawę tej władzy Kościół widzi w słowach Zmartwychwstałego do apostołów:

„Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.” - J 20,22-23, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, 2000

Akt żalu: krótka modlitwa, gdy kapłan o nią poprosi

W Polsce najczęściej słychać tradycyjne „Ach, żałuję za me złości, jedynie dla Twej miłości, bądź miłościw mnie grzesznemu, dla Ciebie odpuść bliźniemu”. To modlitwa z pobożności ludowej, nie tekst obowiązkowy. Równie dobrze sprawdzą się słowa syna marnotrawnego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem” (Łk 15,21).

Co odpowiedzieć na „Chwalcie Pana, bo jest dobry”?

Odpowiedź brzmi: „Bo Jego miłosierdzie trwa na wieki”. To refren Psalmu 136. Gdy kapłan powie tylko „Idź w pokoju” albo „Pan odpuścił ci grzechy”, wystarczy „Bóg zapłać”.

Druga spowiedź święta tekst: czym różni się od pierwszej

Tekst drugiej spowiedzi różni się od pierwszej jednym elementem. Zamiast zdania „to moja pierwsza spowiedź święta” dziecko mówi, kiedy była poprzednia spowiedź i czy odprawiło pokutę. Reszta, czyli pozdrowienie, znak krzyża, wyznanie i formuła końcowa, zostaje bez zmian. Od drugiej spowiedzi dziecko używa więc tej samej regułki co dorośli.

Dla porządku zestawiłem obie wersje. Szczegóły pierwszej opisuje osobny tekst: pierwsza spowiedź święta tekst.

Element	Pierwsza spowiedź	Druga i kolejne spowiedzi
Pozdrowienie i znak krzyża	„Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”, „W imię Ojca...”	bez zmian
Zdanie wprowadzające	„To moja pierwsza spowiedź święta”	„Ostatni raz u spowiedzi byłem (byłam) ... temu”
Pokuta	nie dotyczy	„Pokutę zadaną odprawiłem (odprawiłam)” albo szczera informacja, że nie
Wyznanie grzechów	od czasu, gdy dziecko zaczęło rozumieć, co dobre, a co złe	od ostatniej spowiedzi
Zakończenie	„Więcej grzechów nie pamiętam...”	bez zmian

Jak zacząć drugą spowiedź?

Dziecko zaczyna tak samo jak za pierwszym razem: od pozdrowienia i znaku krzyża. Potem mówi zdanie o czasie, na przykład „ostatni raz byłem u spowiedzi miesiąc temu, przed Pierwszą Komunią”. Rodzice mogą przećwiczyć z nim tylko tę zmienioną część.

Czy dziecko może użyć tej samej kartki co przed Komunią?

Nie powinno przepisywać starej listy. Rachunek sumienia obejmuje czas od ostatniej spowiedzi, więc kartkę trzeba zrobić od nowa. Dobrze, żeby dziecko układało ją razem z rodzicem, ale zapisywało własnymi słowami.

• Nowy rachunek sumienia: przejście przez przykazania, z myślą tylko o ostatnich tygodniach.
• Zmieniona formułka: zdanie o czasie i pokucie zamiast „pierwsza spowiedź”.
• Tych samych grzechów, które zostały już odpuszczone, nie trzeba wyznawać ponownie.
• Pokuta z pierwszej spowiedzi: jeśli dziecko o niej zapomniało, mówi to i nie musi się bać.

Czy trzeba całować stułę po spowiedzi?

Nie trzeba. Całowanie stuły kapłana po rozgrzeszeniu to polski zwyczaj, którym penitent okazuje szacunek dla sakramentu. Obrzędy pokuty z 1981 r. go nie wymagają i nie wpływa on na ważność spowiedzi. Katechizm Kościoła Katolickiego w pkt 1480 wymienia elementy celebracji i nie ma wśród nich tego gestu. Jeśli go pominiesz, powiedz po prostu „Bóg zapłać” i odejdź.

Co oznacza stuła kapłana?

Stuła to długi pas materiału, który kapłan nosi na szyi podczas udzielania sakramentów. Do spowiedzi zwykle zakłada fioletową. Ucałowanie jej jest więc znakiem szacunku dla posługi, a nie dla osoby. Tak samo rozumie się gest całowania krzyża czy Ewangeliarza.

Co zrobić, gdy w konfesjonale jest krata?

Przy kracie stuły zwykle nie widać i nikt nie oczekuje gestu. W praktyce spotyka się kilka sytuacji:

• Konfesjonał z kratą: po rozgrzeszeniu żegnasz się, mówisz „Bóg zapłać” i odchodzisz.
• Kapłan podaje stułę przez szczelinę: możesz ją ucałować albo podziękować słowami, obie reakcje są w porządku.
• Spowiedź w pokoju rozmów: gest zależy od twojego wyczucia, nie ma tu żadnej reguły.
• Spowiedź chorego w domu: wystarczy podziękowanie, bez wstawania z łóżka.

Ile trwa spowiedź święta?

Zwykła spowiedź trwa zazwyczaj kilka minut. W tym czasie mieści się wyznanie grzechów, krótkie pouczenie, zadanie pokuty i rozgrzeszenie. Dłużej trwa spowiedź po wielu latach przerwy, spowiedź generalna albo spowiedź, przy której penitent prosi o rozmowę. Żaden przepis nie określa czasu. KKK 1480 opisuje tylko kolejność elementów obrzędu.

Od czego zależy długość spowiedzi?

Najwięcej zależy od przygotowania. Kto przemyślał rachunek sumienia wcześniej, mówi krócej i jaśniej. Na czas wpływa kilka czynników:

• Okres od ostatniej spowiedzi: spowiedź z miesiąca jest krótsza niż spowiedź z dziesięciu lat.
• Przygotowany rachunek sumienia: kartka z notatkami skraca szukanie słów.
• Pytania spowiednika: kapłan dopytuje, gdy coś jest niejasne.
• Długość pouczenia: przed świętami bywa ono krótsze, bo czeka kolejka.
• Prośba o radę: każda dodatkowa rozmowa wydłuża spowiedź.

Kiedy umówić się na dłuższą rozmowę?

Najlepiej poza okresem przedświątecznym, gdy przed konfesjonałem nie ma kolejki. Przed Wielkanocą i Bożym Narodzeniem kapłani spowiadają wiele osób pod rząd. Dłuższą rozmowę lepiej wtedy umówić na inny dzień przez kancelarię własnej parafii albo bezpośrednio ze spowiednikiem.

Jak nauczyć się regułki spowiedzi: 5 sposobów na pamięć

Regułkę można opanować w 2-3 dni. Wystarczy podzielić ją na trzy bloki i powtarzać na głos. Tekst ma kilka zdań, więc nie wymaga wkuwania. Kłopot zwykle robi stres w konfesjonale, a nie pamięć. Dlatego ćwiczy się mówienie na głos, a nie samo czytanie. Według KKK 1491 o spowiedzi decydują żal, wyznanie i rozgrzeszenie, a nie płynność recytacji.

1. Podział na 3 bloki: początek (pozdrowienie, krzyż, czas), wyznanie, zakończenie. Każdy blok uczysz się osobno.
2. Powtarzanie na głos przez 2-3 dni: raz rano i raz wieczorem, najlepiej szeptem, tak jak w konfesjonale.
3. Kartka z rachunkiem sumienia: regułkę zapisujesz na górze, grzechy niżej, a całość czytasz w kolejce.
4. Ćwiczenie z drugą osobą: rodzic albo przyjaciel gra kapłana i odpowiada „Na wieki wieków. Amen”. Dzieciom przed drugą spowiedzią bardzo to pomaga.
5. Pierwsze słowa każdego bloku: „Niech będzie...”, „Ostatni raz...”, „Więcej grzechów...”. Gdy pamiętasz początek, reszta przychodzi sama.

Ściągawka w kieszeni: czy można czytać z kartki

Tak, można czytać z kartki, także grzechy. To nie jest wstyd. Kartka pomaga niczego nie pominąć, zwłaszcza gdy minęło dużo czasu. Po spowiedzi zniszcz ją, żeby nikt jej nie przeczytał.

Co zrobić, gdy w konfesjonale zapomnisz słów?

Powiedz to: „Przepraszam, zapomniałem, jak dalej”. Kapłan podpowie albo zada pytanie. Liczy się szczerość, a nie perfekcyjna recytacja. Spowiednicy słyszą to codziennie.

Czy regułka jest obowiązkowa? Obrzęd a zwyczaj

Nie, szkolna regułka nie jest obowiązkowa. To pomoc pamięci, którą przekazują polscy katecheci, a nie warunek ważności sakramentu. Według Katechizmu Kościoła Katolickiego (pkt 1491) sakrament pokuty obejmuje akty penitenta, czyli żal, wyznanie i zadośćuczynienie, oraz rozgrzeszenie udzielone przez kapłana. Brzmienie wstępu i zakończenia może się różnić między regionami i katechizmami. To normalne.

Co jest konieczne, aby spowiedź była ważna?

Konieczne są trzy rzeczy: szczere wyznanie wszystkich grzechów ciężkich, prawdziwy żal z postanowieniem poprawy i rozgrzeszenie udzielone przez kapłana (KKK 1491, KPK kan. 988). Pozdrowienie, formułka i gesty są ważnymi zwyczajami, ale ich pominięcie nie unieważnia spowiedzi. Jeśli coś w lokalnej praktyce budzi wątpliwości, najprościej zapytać spowiednika we własnej parafii.

Elementy obrzędu według KKK 1480

Katechizm wymienia elementy, które tworzą liturgię sakramentu pokuty. Część z nich mówi kapłan, część penitent:

• Pozdrowienie i błogosławieństwo kapłana otwierają spotkanie.
• Czytanie słowa Bożego ma oświecić sumienie. W zwykłej spowiedzi w konfesjonale często się je pomija.
• Wyznanie grzechów wypowiada penitent.
• Zadanie i przyjęcie pokuty następuje po pouczeniu.
• Rozgrzeszenie to formuła z KKK 1449.
• Uwielbienie i odesłanie z błogosławieństwem zamykają obrzęd.

Element	Źródło	Status
Formuła rozgrzeszenia	Obrzędy pokuty, KKK 1449	tekst liturgiczny, jednolity
Wyznanie grzechów ciężkich	KPK kan. 988, KKK 1456	konieczne
„Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”	zwyczaj polski	dobrowolne pozdrowienie
„Więcej grzechów nie pamiętam...”	katecheza polska	pomoc pamięci
„Ach, żałuję za me złości...”	pobożność ludowa	jedna z możliwych form aktu żalu
Ucałowanie stuły	zwyczaj polski	dobrowolny gest

Konfesjonał w praktyce: przykład z kościoła św. Prokopa w Błędowie

Konfesjonały w małym kościele św. Prokopa Opata w Błędowie powstały w 1942 r. według projektów Jana Koszczyca-Witkiewicza, architekta całej świątyni. Tak podaje monografia parafii zachowana w archiwum dawnej strony parafii (zrzut z 2014 r.). Kościół stoi przy Starym Rynku i jest kościołem filialnym. Parafialny jest kościół Opieki św. Józefa przy Nowym Rynku. Oba należą do archidiecezji warszawskiej.

Błędów poznaję przez lekturę dawnej monografii parafii i spacery między dwoma rynkami. W tej historii mały kościół ma szczególne miejsce. Według archiwum był to pierwszy kościół, który Koszczyc-Witkiewicz zaprojektował w całości, od bryły po detal. Dlatego konfesjonały są tu częścią jednego projektu, razem z boazerią, ambonką i chrzcielnicą.

• Architekt: Jan Koszczyc-Witkiewicz, autor gmachu SGH. Kościół ma styl ludowy z elementami stylu zakopiańskiego.
• Budowa: kamień węgielny położono 11.08.1934, a poświęcenie odbyło się 11.10.1936 (według archiwum parafii; Wikipedia podaje lata 1935-1938).
• Konfesjonały i boazeria: rok 1942, według projektów Witkiewicza.
• Witraże: 12 okien z powojami, groszkiem, baziami i dziką różą wykonała w 1938 r. warszawska firma Antoniego Pacholczyka.
• Obraz w ołtarzu: kopia Matki Bożej Nieustającej Pomocy z koronami wotywnymi z 7.07.1946.

Gdzie w Błędowie można się wyspowiadać?

Aktualne godziny spowiedzi i Mszy podaje oficjalna strona parafii: parafiabledow.mkw.pl. Ten serwis jest niezależny i jej nie zastępuje. Przed przyjazdem sprawdź ogłoszenia albo zadzwoń do kancelarii. Kto odwiedza kościół parafialny, może przy okazji poznać tradycję modlitwy do patrona tej świątyni, opisaną w tekście litania do świętego Józefa.

Jak wygląda konfesjonał i gdzie klęknąć?

Konfesjonał to drewniany sprzęt z miejscem dla kapłana pośrodku i klęcznikami po bokach. Między kapłanem a penitentem jest krata. Klękasz z boku, twarzą do kraty, i mówisz półgłosem. Kodeks Prawa Kanonicznego (kan. 964) wskazuje kościół lub kaplicę jako właściwe miejsce spowiedzi. Każe też zapewnić konfesjonały z kratą w widocznym miejscu, żeby penitent mógł z niej skorzystać, jeśli chce.

Najczęściej zadawane pytania

Jak brzmi formuła pierwszej spowiedzi?

Dziecko zaczyna zwykle od słów „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus” i znaku krzyża. Potem dodaje, że to jego pierwsza spowiedź święta. Następnie wyznaje grzechy i kończy słowami „Więcej grzechów nie pamiętam, za wszystkie serdecznie żałuję i proszę o rozgrzeszenie”.

Jakie mogą być grzechy do spowiedzi dla dzieci?

Najczęściej to sprawy z codzienności dziecka: nieposłuszeństwo rodzicom, kłamstwo, kłótnie z rodzeństwem, opuszczenie modlitwy albo niedzielnej Mszy z własnej winy. Rachunek sumienia dla dzieci układa się zwykle według Dekalogu. Ważne, by dziecko mówiło własnymi słowami, a nie powtarzało listy bez zrozumienia.

Czy trzeba mówić, czy pokuta została odprawiona?

W polskiej praktyce to stały element początku spowiedzi. Nie jest jednak warunkiem jej ważności. Jeśli pokuty nie odprawiłeś, powiedz o tym szczerze. Kapłan wyjaśni, co zrobić dalej.

Czy formuła spowiedzi jest taka sama w całej Polsce?

Rdzeń jest wspólny, ale drobne sformułowania różnią się między diecezjami i katechizmami. Jedni mówią „proszę o rozgrzeszenie”, inni „proszę o pokutę i rozgrzeszenie”. Formuła rozgrzeszenia z Obrzędów pokuty jest natomiast jednolita w całym Kościele (KKK 1449).

Czy spowiedź powszechna na Mszy zastępuje spowiedź indywidualną?

Nie. „Spowiadam się Bogu Wszechmogącemu” na początku Mszy to akt pokuty, a nie sakrament pokuty i pojednania. Odpuszcza grzechy powszednie, ale grzechy ciężkie trzeba wyznać w spowiedzi indywidualnej (KKK 1456).

Jak często trzeba się spowiadać?

Kościół wymaga, by wierny, który osiągnął wiek rozeznania, wyznał grzechy ciężkie przynajmniej raz w roku (KPK kan. 989, KKK 1457). Częstszą spowiedź, także z grzechów powszednich, Katechizm zaleca w pkt 1458. Wiele osób spowiada się raz w miesiącu albo przed większymi świętami.

Czy ksiądz może komuś powiedzieć, co usłyszał w konfesjonale?

Nie. Tajemnica spowiedzi jest nienaruszalna i obowiązuje kapłana bez wyjątków (KPK kan. 983, KKK 1467). Spowiednik nie może zdradzić penitenta ani słowem, ani w żaden inny sposób. Dotyczy to także osób, które pośredniczą w tłumaczeniu.

Źródła i literatura

1. Katechizm Kościoła Katolickiego, wyd. polskie, Pallottinum, Poznań 1994, pkt 1422-1498 (szczególnie 1449, 1451, 1456-1459, 1467, 1480, 1491).
2. Kodeks Prawa Kanonicznego (1983), przekład polski, kan. 959-991 (szczególnie kan. 964, 983, 988, 989).
3. Obrzędy pokuty dostosowane do zwyczajów diecezji polskich, wydanie polskie Ordo Paenitentiae (1973), 1981.
4. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, Pallottinum, Poznań 2000: J 20,22-23; Łk 15,21; Ps 136,1; 1 J 1,9.
5. Monografia parafii św. Prokopa Opata w Błędowie, rozdz. 13 (historia_pelna13), dawna strona parafiabledow.pl, zrzut Internet Archive z lutego 2014 r.
6. Oficjalna strona Parafii św. Prokopa Opata w Błędowie
7. Archidiecezja Warszawska: parafia Błędów, św. Prokopa Opata
8. Wikipedia: Błędów (powiat grójecki)