Spis rozdziałów
Jakie jest przykazanie miłości Boga i bliźniego?
Przykazanie miłości Boga i bliźniego to odpowiedź Jezusa z Ewangelii według św. Mateusza (Mt 22,37-40). Składa się z dwóch części. Pierwsza mówi o miłości Pana Boga całym sercem, całą duszą i całym umysłem. Druga mówi o miłości bliźniego jak siebie samego. Jezus sięga tu do Księgi Powtórzonego Prawa (Pwt 6,5) i Księgi Kapłańskiej (Kpł 19,18), a na obu przykazaniach, jak mówi, „zawisło całe Prawo i Prorocy”.
Pełny tekst w przekładzie Biblii Tysiąclecia (wydanie V) brzmi tak:
„Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy” - Ewangelia według św. Mateusza 22,37-40, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, 1999
Do tego fragmentu wracam częściej, niż mógłbym się spodziewać. Zaczęło się od kamienia, nie od lektury. Na barokizującej fasadzie kościoła Opieki św. Józefa w Błędowie stoją z piaskowca posągi czterech ewangelistów, a wśród nich Mateusz. Tak opisywała je dawna strona parafii (zrzut z 2019 r.). Ewangelia, którą ten posąg reprezentuje, zawiera jedno z najkrótszych streszczeń całej wiary.
Gdzie w Ewangelii jest pełna odpowiedź Jezusa?
Najpełniejsza wersja jest w Mt 22,34-40. Faryzeusz, „uczony w Prawie”, pyta tam Jezusa o największe przykazanie. Tę samą scenę opisuje Ewangelia według św. Marka (Mk 12,28-34), a pokrewną rozmowę Ewangelia według św. Łukasza (Łk 10,25-37). Szerzej porównuję je w tekście jak brzmią przykazania miłości w poszczególnych Ewangeliach. Odpowiedź składa się z dwóch członów:
- Pierwszy człon to miłość Boga całym sercem, całą duszą i całym umysłem (Mt 22,37), które Jezus nazywa „największym i pierwszym przykazaniem”.
- Drugi człon to miłość bliźniego jak siebie samego (Mt 22,39). Według Jezusa jest on „podobny” do pierwszego.
- Puenta mówi, że na tych dwóch przykazaniach „zawisło całe Prawo i Prorocy” (Mt 22,40), czyli cały Stary Testament.
- U Marka uczony w Piśmie przyznaje Jezusowi rację, a Jezus mówi mu, że „niedaleko jest od królestwa Bożego” (Mk 12,34).
- U Łukasza tę formułę wypowiada sam uczony w Prawie, a Jezus odpowiada przypowieścią o miłosiernym Samarytaninie (Łk 10,27-37).
Kontekst samej sceny, czyli pytanie zadane po to, by Jezusa wypróbować, omawiam w artykule najważniejsze przykazanie w odpowiedzi Jezusa.
Pwt 6,5 i Kpł 19,18: skąd pochodzą te słowa?
Jezus cytuje dwa teksty Starego Testamentu. Wcześniej nikt nie zestawiał ich w ten sposób. Pierwszy to Pwt 6,5, część modlitwy „Słuchaj, Izraelu” (Szema), którą pobożni Żydzi odmawiali codziennie. Drugi to Kpł 19,18, który w Księdze Kapłańskiej stoi wśród przepisów o relacjach między ludźmi. Więcej o obu źródłach piszę w tekście cytat z Biblii i jego kontekst.
- Pwt 6,5 w Biblii Tysiąclecia mówi o miłowaniu Pana „z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił”.
- Kpł 19,18 zaczyna od zakazu zemsty i chowania urazy, a dopiero potem mówi o miłości bliźniego „jak siebie samego”.
- W Kpł 19,18 „bliźni” to przede wszystkim „syn twego ludu”. Jezus w Łk 10 wyraźnie poszerza to pojęcie.
- Mt 22,37 zamiast „sił” mówi o „umyśle”. Mk 12,30 wymienia zarówno umysł, jak i moc.
Dlaczego tekst w modlitewniku brzmi inaczej niż w Biblii?
Modlitewniki i katechizmy dla dzieci podają zwykle skróconą formułę katechizmową, a nie dosłowny cytat z jednego przekładu. Formuła ma być łatwa do zapamiętania. Przekład ma oddać tekst grecki. Obie wersje są w porządku, pod warunkiem że cytat biblijny podajemy z siglum i nazwą przekładu. Jeszcze jedno źródło pomyłek: to są dwa przykazania zapisane w trzech zdaniach (Mt 22,37-39). Trzecie zdanie, o Prawie i Prorokach, jest już komentarzem Jezusa.
Co znaczy kochać Boga całym sercem?
Miłość Boga całym sercem to w nauczaniu Kościoła trwała postawa całego człowieka, a nie chwilowe wzruszenie. Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK 1822) nazywa miłość cnotą teologalną. Jej przedmiotem jest Bóg kochany „nade wszystko dla Niego samego”, a jej owocem miłość bliźniego. Słowa „sercem, duszą i umysłem” z Mt 22,37 wskazują na człowieka zaangażowanego w całości, bez wydzielonych stref.
„Miłość jest cnotą teologalną, dzięki której miłujemy Boga nade wszystko dla Niego samego, a naszego bliźniego jak siebie samego ze względu na miłość Boga” - Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1822, 1992
Serce, dusza i umysł: czy to trzy osobne władze?
Nie. Nie traktowałbym tych trzech słów jak psychologicznej klasyfikacji. W języku biblijnym takie wyliczenie wyraża pełnię: chodzi o całego człowieka, bez wyjątków. Dla porządku warto jednak zobaczyć, co w tym zestawieniu się zmienia:
- Pwt 6,5 wymienia serce, duszę i siły, a więc także zasoby i możliwości człowieka.
- Mt 22,37 wymienia serce, duszę i umysł. Myślenie też ma należeć do Boga.
- Mk 12,30 łączy obie wersje i wymienia serce, duszę, umysł oraz moc.
- KKK 1822 nie rozbija tego na części, tylko mówi krótko: Bóg „nade wszystko”.
Czy brak wzruszenia podczas modlitwy oznacza brak miłości Boga?
Nie. Benedykt XVI w encyklice Deus caritas est (2005, nr 17) wyjaśnia, że miłość nie jest wyłącznie uczuciem. Uczucia przychodzą i odchodzą, a miłość dojrzewa, gdy wola i rozum zgadzają się z tym, co człowiek wybrał. Suchość na modlitwie nie jest więc dowodem, że miłości brakuje.
Parafraza: miłość Boga i miłość bliźniego są nierozłączne, a miłość to więcej niż przemijające uczucie, bo obejmuje rozum i wolę i wciąż dojrzewa - Benedykt XVI, encyklika Deus caritas est, nr 16-18, 2005
Jak odnieść słowa Jezusa do zwyczajnego dnia?
Najprościej przez decyzje, nie przez nastroje. Oto dwie ilustracje redakcyjne, wymyślone na potrzeby tego tekstu:
- Uczciwość mimo straty: sprzedawca, który mówi klientowi o wadzie towaru, choć traci na tym transakcję, kocha Boga także „umysłem”, bo nie oddziela wiary od pracy.
- Czas na modlitwę: ktoś zmęczony po dniu w sadzie znajduje pięć minut na ciszę i Ojcze nasz. Robi to z wierności, nie z przymusu.
- Niedziela jako wybór: udział w Mszy wtedy, gdy nic „nie czuć”, to również akt miłości, co pokazuje KKK 1822.
- Zaufanie w trudności: modlitwa w chorobie bliskiej osoby, bez wymuszania na Bogu konkretnego wyniku.
Jak kochać bliźniego jak siebie samego?
Miłość bliźniego w chrześcijaństwie to konkretne dobro wyświadczone drugiemu człowiekowi, a nie samo życzliwe uczucie. Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie (Łk 10,25-37) pokazuje pomoc udzieloną potrzebującemu ponad podziałami narodowymi i religijnymi. Nie wynika z niej obowiązek aprobowania krzywdy. Katechizm (KKK 2264) uznaje miłość siebie samego za podstawową zasadę moralności.
Kim jest bliźni w przypowieści o miłosiernym Samarytaninie?
Bliźnim jest każdy człowiek w potrzebie, także ktoś spoza mojej rodziny, narodu i wspólnoty wiary. Uczony w Prawie pyta w Łk 10,29: „kto jest moim bliźnim?”. Jezus odwraca to pytanie. Na końcu pyta, kto „okazał się bliźnim” pobitemu (Łk 10,36). Zwróćmy uwagę na postaci tej sceny:
- Kapłan widzi rannego i przechodzi obok (Łk 10,31).
- Lewita, czyli sługa świątyni, zachowuje się tak samo (Łk 10,32).
- Samarytanin należy do grupy, z którą Żydzi byli wtedy skłóceni, a mimo to opatruje rany i płaci za gospodę (Łk 10,33-35).
- Puenta brzmi „Idź, i ty czyń podobnie” (Łk 10,37). To wezwanie do działania, a nie do dyskusji o definicjach.
Jakie konkretne działania wyrażają miłość bliźniego?
Wyróżniłbym trzy działania, poza zwykłą życzliwością. Wszystkie przykłady w nawiasach to ilustracje redakcyjne, a nie relacje z czyjegoś życia:
- Wysłuchanie: rozmowa z sąsiadką po pogrzebie jej męża, bez dawania rad i bez spoglądania na telefon.
- Pomoc materialna według możliwości: zakupy dla chorego, podwiezienie do lekarza, wsparcie zbiórki. Miarą są realne możliwości, nie poczucie winy.
- Naprawienie szkody: oddanie pożyczonej rzeczy w dobrym stanie, sprostowanie plotki, przeprosiny połączone ze zwrotem tego, co się zabrało.
- Upomnienie braterskie: KKK 1829 wymienia je obok dobroczynności jako wymaganie miłości. Ma być taktowne i dyskretne.
Czy stawianie granic można pogodzić z chrześcijańską miłością?
Tak. Słowa „jak siebie samego” zakładają, że siebie też wolno, a nawet trzeba, traktować z szacunkiem. KKK 2264 mówi o uprawnionej trosce o własne życie. Miłość nie nakłada obowiązku znoszenia przemocy, poniżania ani wyzysku. Kto doświadcza przemocy, powinien szukać pomocy u zaufanych osób i w instytucjach pomocowych. Nie jest to sprzeczne z Ewangelią.
- Granica chroni godność obu stron: odmowa udziału w kłamstwie szanuje także tego, kto prosi o kłamstwo.
- Odpowiedzialność za siebie obejmuje zdrowie, odpoczynek i rozwój. To dary, o które człowiek ma dbać.
- Pomoc ponad siły, która niszczy rodzinę pomagającego, nie jest wzorem z Łk 10. Samarytanin płaci gospodarzowi i rusza w dalszą drogę.
- Słowo „nie” wypowiedziane spokojnie bywa formą szacunku, a nie egoizmu.
Czym przebaczenie różni się od zaufania?
Przebaczenie to rezygnacja z zemsty i z chowania urazy, o czym mówi już Kpł 19,18. Nie oznacza ono, że krzywda była dobra. Nie oznacza też natychmiastowego powrotu do dawnej bliskości. Zaufanie odbudowuje się powoli i wymaga zmiany po stronie tego, kto skrzywdził. Te trzy rzeczy często się myli:
- Przebaczenie zależy od pokrzywdzonego i może przyjść stopniowo.
- Aprobata krzywdy nie jest częścią przebaczenia i Ewangelia jej nie wymaga.
- Zaufanie zależy od obu stron i od czasu.
- Pojednanie bywa owocem tej drogi, ale nie da się go wymusić jednym gestem.
Przykazania miłości a Dekalog: wspólny sens
Dekalog i przykazania miłości nie konkurują ze sobą. Jezus mówi, że na dwóch przykazaniach „zawisło całe Prawo i Prorocy” (Mt 22,40). Katechizm (KKK 2055) wyjaśnia, że dziesięć przykazań trzeba interpretować w świetle tej podwójnej miłości. Miłość nie usuwa więc konkretnych zakazów i nakazów z Wj 20 i Pwt 5. Pokazuje natomiast, po co one są.
Dlaczego dwa przykazania nie zastępują dziesięciu?
Ponieważ miłość potrzebuje konkretu. „Kochaj bliźniego” jest zasadą, a „nie kradnij” i „nie mów fałszywego świadectwa” pokazują, gdzie ta zasada się kończy, gdy ktoś ją łamie. KKK 2055 mówi o Dekalogu odczytywanym w świetle miłości, a nie zastąpionym przez nią. Dla porządku:
- Dwa przykazania miłości są streszczeniem i kluczem do całego Prawa (Mt 22,40).
- Dziesięć przykazań Bożych jest katalogiem zachowań, które z miłości wynikają albo jej przeczą (Wj 20,1-17).
- Przykazania kościelne dotyczą praktyki życia we wspólnocie i nie są częścią Dekalogu.
- Nowe przykazanie z J 13,34 nie jest „jedenastym przykazaniem”, tylko nową miarą miłości.
Jak dziesięć przykazań układa się wokół miłości?
W katolickiej katechezie przyjął się podział Dekalogu na dwie tablice: pierwsze trzy przykazania dotyczą Boga, siedem kolejnych dotyczy bliźniego. Ten podział stosuje także Katechizm, omawiając Dekalog w dwóch rozdziałach. Poniższa tabela zestawia trzy pojęcia, które w rozmowach najczęściej się mieszają.
| Pojęcie | Źródło | Liczba | Czego dotyczy |
|---|---|---|---|
| Dwa przykazania miłości | Mt 22,37-40; Pwt 6,5; Kpł 19,18 | 2 | Miłość Boga ponad wszystko oraz bliźniego jak siebie samego |
| Dziesięć przykazań Bożych (Dekalog) | Wj 20,1-17; Pwt 5,6-21; KKK 2052-2557 | 10 (3 o Bogu, 7 o bliźnim) | Konkretne nakazy i zakazy, odczytywane w świetle miłości (KKK 2055) |
| Nowe przykazanie | J 13,34 | 1 | Wzajemna miłość uczniów na miarę miłości Jezusa |
Co wyróżnia nowe przykazanie z J 13,34?
Nowa jest miara. Kpł 19,18 mówi „jak siebie samego”, a J 13,34 mówi „tak jak Ja was umiłowałem”. Ewangelia według św. Jana umieszcza te słowa w czasie Ostatniej Wieczerzy, po umyciu nóg uczniom. Szerzej rozwijam ten wątek w tekście nowe przykazanie: co znaczy miłujcie się wzajemnie.
„Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie” - Ewangelia według św. Jana 13,34, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, 1999
- Kontekst: wieczerza przed męką (J 13,1-2), a więc słowa pożegnania.
- Gest: umycie nóg (J 13,4-15), czyli miłość pokazana jako służba.
- Znak rozpoznawczy: po tej miłości wszyscy poznają uczniów Jezusa (J 13,35).
- Związek z Błędowem: według opisu z dawnej strony parafii (2019) w absydzie kościoła św. Józefa namalowano Ostatnią Wieczerzę według Leonarda. To dobre miejsce, żeby przypomnieć sobie J 13,34.
Jak brzmi modlitwa o dar miłości?
Modlitwa o dar miłości to prośba skierowana do Boga, a nie sam tekst przykazania. Te dwie rzeczy warto rozróżniać. Przykazanie z Mt 22,37-39 mówi, co mamy czynić. Modlitwa prosi o siłę, by to czynić. Kościół nie ma jednej obowiązkowej formuły takiej prośby. Najbliższy jest jej znany z katechizmu akt miłości, czyli jeden z aktów strzelistych.
Czy można prosić o miłość własnymi słowami?
Tak. Modlitwa osobista nie wymaga zatwierdzonej formuły, a Jezus w Mt 6,7 przestrzega przed wielomówstwem. Własne słowa nie zastępują jednak modlitw Kościoła. Mogą stać obok nich:
- Akt miłości to tradycyjna, krótka formuła z katechizmu, którą wiele osób zna na pamięć od dzieciństwa.
- Ojcze nasz zawiera prośbę o przebaczenie „jako i my odpuszczamy” (Mt 6,12), więc łączy obie miłości.
- Litanie, na przykład Litania do świętego Józefa, patrona głównego kościoła w Błędowie, prowadzą do zastanowienia nad wiernością w codziennych obowiązkach.
- Psalmy, na przykład Ps 63, wyrażają tęsknotę za Bogiem słowami Biblii.
- Własna prośba może być krótka, nawet jednozdaniowa.
Krótka modlitwa o dar miłości: propozycja autora
Poniższy tekst napisałem sam na podstawie KKK 1822 i Mt 22,37-39. Nie jest to tekst liturgiczny ani zatwierdzona modlitwa Kościoła. Nie zapewnia też, że uczucia czy relacje zmienią się od razu. Ma tylko pomóc ubrać prośbę w słowa:
Boże, Ty jesteś miłością. Naucz mnie kochać Ciebie całym sercem, także wtedy, gdy nic nie czuję. Otwórz mi oczy na ludzi, których mijam jak kapłan i lewita z przypowieści. Daj mi odwagę naprawić krzywdy, które wyrządziłem, i mądrość, by szanować siebie samego. Niech moja miłość będzie podobna do Twojej. Amen.
Jak wykorzystać Mt 22,37-40 w wieczornej refleksji?
Zacznij od jednego kroku: przeczytaj powoli Mt 22,37-39. Potem przejdź przez trzy obszary. Taki krótki przegląd dnia jest też dobrym wstępem do pełnego rachunku sumienia przed spowiedzią, który najlepiej przygotować z pomocą materiałów polecanych przez własną parafię.
- Relacja z Bogiem: czy dziś choć raz świadomie o Nim pomyślałem, podziękowałem, poprosiłem?
- Traktowanie innych: komu dziś pomogłem, kogo zraniłem słowem, kogo nie zauważyłem?
- Odpowiedzialność za siebie: czy zadbałem o zdrowie, uczciwość wobec siebie i odpoczynek?
- Jedna decyzja na jutro: konkretna, mała i możliwa do sprawdzenia, na przykład telefon do kogoś samotnego.
- Podziękowanie: krótkie „dziękuję” za dobro, które dziś się wydarzyło.
Przy tej okazji warto przejrzeć też teksty o pojęciu grzechu w nauczaniu Kościoła oraz o przykazaniach kościelnych, bo rachunek sumienia zwykle opiera się na wszystkich trzech porządkach naraz.
Najczęściej zadawane pytania
Czy miłość chrześcijańska obejmuje nieprzyjaciół?
Tak. Jezus mówi wprost: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5,44). Nie oznacza to uznania krzywdzących działań za dobre ani rezygnacji z ochrony siebie i innych. Chodzi o to, by nie odpowiadać nienawiścią i życzyć drugiemu dobra, także nawrócenia.
Czy pomoc materialna jest jedyną formą miłości bliźniego?
Nie. Katechizm (KKK 1829) wymienia obok dobroczynności także upomnienie braterskie i życzliwość, a jako owoce miłości radość, pokój i miłosierdzie. Wysłuchanie kogoś, prawdomówność czy przeprosiny są równie realnymi formami miłości jak datek.
Czy przykazanie miłości występuje tylko w Ewangelii Mateusza?
Nie. Rozmowę o najważniejszym przykazaniu opisuje także Ewangelia według św. Marka (Mk 12,28-34), a pokrewny dialog zakończony przypowieścią o Samarytaninie Ewangelia według św. Łukasza (Łk 10,25-37). Źródłem obu części są Pwt 6,5 i Kpł 19,18 ze Starego Testamentu.
Czy miłość bliźniego oznacza, że trzeba każdego lubić?
Nie. Benedykt XVI w Deus caritas est (nr 18) pisze o miłowaniu w Bogu także tego, kogo się nie lubi albo nawet nie zna. Sympatia jest uczuciem, którego nie da się nakazać. Dobro wyświadczone drugiemu jest wyborem, który pozostaje w naszych rękach.
Czy dzieciom można wyjaśniać przykazanie miłości na przykładach?
Tak, proste przykłady działają najlepiej: pomoc koledze, mówienie prawdy, przeproszenie za krzywdę, wspólna modlitwa wieczorem. Dobrze dodać, że to przykłady zastosowania, a nie pełna definicja. Katechizm w nr 1822 mówi o miłości jako cnocie skierowanej najpierw do Boga.
Czy przykazania miłości można wydrukować do domu lub na katechezę?
Tak. Przy wydruku dobrze podać siglum (Mt 22,37-39) i nazwę przekładu, na przykład Biblia Tysiąclecia, wydanie V. Jeśli wybierzesz krótką formułę katechizmową zamiast cytatu, zaznacz to, żeby dzieci nie myliły jej z dosłownym tekstem Ewangelii.
Tomasz Kalinowski - zajmuje się historią ziemi grójeckiej, dawnymi osadami fabrycznymi, olędrami i architekturą kościołów z przełomu XIX i XX wieku. Do Błędowa przyciągnęły go dwa kościoły przy dwóch rynkach.
Aktualizacja: październik 2026
Źródła i literatura
- Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Biblia Tysiąclecia, wydanie V, Pallottinum, Poznań 1999: Mt 5,44; Mt 22,34-40; Mk 12,28-34; Łk 10,25-37; J 13,34-35; Pwt 6,5; Kpł 19,18. Wersja online: Biblia Tysiąclecia online (deon.pl).
- Katechizm Kościoła Katolickiego, 1992 (wydanie polskie Pallottinum, 1994), nr 1822-1829, 2055, 2264.
- Benedykt XVI, encyklika Deus caritas est, 2005, nr 16-18.
- Opis architektury kościoła Opieki św. Józefa w Błędowie (fasada z posągami ewangelistów, polichromia absydy) według dawnej strony parafiabledow.pl, zrzut archiwalny z 2019 r.
- Oficjalna strona Parafii św. Prokopa Opata w Błędowie: aktualne informacje o nabożeństwach i kancelarii.
Uwagi od autora (nie do publikacji):
- Cytaty z Biblii Tysiąclecia (Mt 22,37-40, J 13,34) i z KKK 1822 podałem z pamięci jako dosłowne. Przed publikacją warto porównać je z wydaniem V i z polskim Katechizmem. Deus caritas est zostawiłem jako parafrazę. Adresów biblia.deon.pl i vatican.va nie otwierałem, trzeba sprawdzić, czy działają.
- Dałem 5 linków wewnętrznych z listy LINKI_WEWNETRZNE, każdy raz. Do rachunku sumienia, aktów wiary, grzechu i przykazań kościelnych (internal_links w briefie) odsyłam tylko słownie, bo reguła P7 zabrania innych linków wewnętrznych.
- Pytań PAA o „8 przykazań Bożych” i „2 przykazanie” nie użyłem, zgodnie z briefem.
- Artykuł zaczyna się od pierwszego H2. Akapit pod nim pełni rolę TL;DR (punkt 10r), bo polecenie każe zacząć od H2.




